Heerlijk Buiten

Verhalen Johannapolder

Verhalen over de Johannapolder
Nu de Johannapolder een ware metamorfose ondergaat, zijn wij benieuwd naar de mooie verhalen en foto’s die er zijn over de Johannapolder. Heeft u ook een verhaal? U kunt uw verhaal en eventuele foto tot 15 oktober 2017 opsturen naar m.veringmeier@staatsbosbeheer.nl via inzendformulierverhalenwedstrijd Johannapolder. Onder de inzendingen verloten wij een waardebon van € 200,- te besteden bij restaurant Abel of Tasman.


Hieronder staan de ingezonden berichten over de Johannapolder

Zomaar een plekje aan de Oude Maas
Veel bezoekers hebben reeds gemerkt dat er in de Johannapolder het een en ander is veranderd. De kwaliteitsimpuls waaraan de laatste maanden druk is gewerkt om het gebied nog recreatiever te maken, is voltooid en veel mensen hebben ondertussen al kennis kunnen maken met de nieuwe situatie. Zo loopt er een mooi fiets- en wandelpad richting Oude Maas en is de “punt”, op de hoek van de Rhoonse jachthaven en de Oude Maas, een schitterend uitzichtpunt rijker geworden.

Juist dit plekje heeft in de 48 jaar dat we op Rhoon wonen, altijd mijn voorkeur gehad. Samen met mijn man heb ik vaak uren op een bankje gezeten om naar de bewegingen op de Oude Maas te kijken. Dat kwam grotendeels ook vanwege onze schippersachtergrond. Onze roots liggen nou eenmaal op het water. Vaak zagen we ons bekende schepen voorbij komen, maar met het voortschrijden der jaren, nam dit aantal steeds verder af. Maar daar tegenover stond dat we getuigen konden zijn van de ontwikkelingen in de scheepvaart die bepaald niet stil stonden. Kwamen vroeger schepen voorbij van minder dan 800 ton tot circa 1500 ton en ging het aantal duwbakken dat door een duwboot werd vervoerd van twee naar vier stuks, nu zien we regelmatig schepen van 3500 ton tot sommige van 9000 ton voorbij komen en is het aantal duwbakken naar boven bijgesteld tot zes.

Ook zochten we het bankje aan de Oude Maas op als het zeer warm was. Aan het water is het nou eenmaal wat aangenamer van temperatuur. Het spel van de sterntjes om visjes te vangen en de wolkenpartijen die in de mooiste vormen voorbij dreven, hadden een rustgevende werking op ons. Wel jammer was dat het zo vredige toneel van overvliegende ganzen, vaak ruw werd verstoord door het afschieten van de dieren in de achterliggende polders.

Het plekje is ook vaak een uitlaatklep geweest als wij met verdrietige omstandigheden werden geconfronteerd zoals het overlijden van familie en dierbare vrienden, of als we afscheid van een geliefd huisdier hadden moeten nemen. Heel wat van onze tranen zijn met het water van de Oude Maas meegenomen. Ooit hebben we op een ijskoude en kraakheldere vriesnacht aan de kromming van de Rhoonse jachthaven en de Oude Maas gezeten om onze gedachten de vrije loop te laten gaan en troost te vinden in de intense stilte die er toen was.

We hebben ons niet laten ontmoedigen om “onze” Oude Maas te bezoeken door de werkzaamheden die er geweest zijn om de Groene Loper te realiseren want ook toen hebben we bij gelegenheid op een boomstam gezeten of op een van de Finse granieten stenen van het prachtige sculptuur “Reflection”. Dit kunstwerk, gemaakt door Ewerdt Hilgemann die zijn kunstwerk beschreef als “stenen die een reis hebben gemaakt van de bergen naar de Delta, waar de keien uiteindelijk uiteen vallen tot zand”, had voor zolang een plaatsje langs de waterkant gekregen.

De Oude Maas heeft voor mij ook een andere dimensie gekregen sinds ik betrokken ben bij het wel en wee van natuurvereniging De Carnisse Grienden. Ik ben daardoor meer gaan beseffen welke bijzondere natuurwaarden de buitendijkse gebieden hebben en dat de unieke flora en fauna die met de jaargetijden mee veranderen, werkelijk fascinerend zijn. Waar vind je planten die zich aan de getijden van de Oude Maas zo hebben aangepast zodat zij letterlijk ettelijke uren onder water kunnen staan zonder dat zij daar nadeel van ondervinden? En waar vind je bevers die, zonder dat zij zich storen aan al die belangstelling, burchten bouwen op nog geen 5 meter van het wandelpad?

Hetzij in de grienden, hetzij langs de oevers van de rivier, het geluid van het water en van de voorbij varende schepen zal mij altijd weer naar “ons” plekje aan de Oude Maas trekken.

Ingezonden door Elma Schreuders

Vroeger ging mijn oma daar een ijsje halen en naar de oude maas kijken. Mijn vader had altijd in zijn jeugd veel plezier in het zwembad. En nu kan ik hier een ijsje halen of spelen en natuurlijk uren naar de boten zwaaien. Kortom een gebied waar ik in de toekomst hopenlijk veel plezier ga beleven.

Ingezonden door familie van Rooyen



De Johannapolder was slechts 20 hectare groot, en bestond voornamelijk uit grienden, en had slechts een zomerkade, dus geen rivier of zeewerende kade. Pieter de Heere, heer van Holy koopt in 1804 op een publieke veiling de Hoge Vrije Halsheerlijkheid van Albrandswaard en de Kijvelanden van de heer mr. Mantha Stephanus van de Loeff, oud burgemeester van Ter Veere, erfgenaam van wijlen jonkvrouw Maria Jacoba Montagne.

Pieter de Heere wordt op 22 september 1804 in een vergadering van het gemeente bestuur en dijkgraaf en heemraden van Albrandswaard in het Rechthuis van Albrandswaard in Poortugaal geïnstalleerd als Vrijheer van Albrandswaard.  Door de Wel Edel geborene werd een diner gegeven dat tot half zes duurde. Daarna volgde de installatie tot Vrijheer van Albrandswaard. De ingedijkte polder ten oosten van de Albrandwaardse haven werd toen op voor stel van Pieter de Heere de naam Johanna Polder gegeven. Naar zijn vrouw Johanna Gerardina Diderica van Nievaart. Pieter de Heere woonde te Dordrecht en woonde gedurende de zomermaanden in Poortugaal in het Wapen van Poortugaal dit had op 14 juli 1805 gekocht van Hendrik Willem van Zijl. Na het overlijden van Pieter de Heere trouwt Johanna met Willem Hendrik Dreux en woonde aan de Leuvehaven te Rotterdam.

Ingezonden door Remco Abel

Vroeger was het een griendachtig gebied langs de Oude Maas. Er was een weide van de melkboer en er was een kleine stortplaats langs de haven. Voetbalvereniging WCR is in 1946 in Rhoon opgericht, maar omdat in Rhoon op zondag niet mocht worden gevoetbald, is men al snel op de weide van de melkboer gaan spelen. De Johannapolder ligt nl in Poortugaal en daar mocht wel op zondag worden gevoetbald. Later is het terrein opgespoten met slib uit de Rotterdamse haven. Ter hoogte waar nu de golfbaan van Abel ligt is een  golfterrein aangelegd. De club is later verhuisd naar de Nieuwe Polder, waar het nu nog steeds is. Door het recreatieschap IJsselmonde is het buitenbad aangelegd met zeer grote speelvelden. Ook Abel was oorspronkelijk een gebouw van het recreatieschap.

Ingezonden door Leo Heezen